|
Beste, lieve Joke, Kei van een lokale verslaggeefster voor het Woerdens Nieuwsblad , dat kunnen we je wel noemen. Daar is niets mee miszegt. Wat dat betreft, je was een rasechte. Je had wel concurrentie. Vroeger in Harmelen van de Brug. Dat was het lijfblad van Harmelen. Tenminste, dat dachten ze op het gemeentehuis altijd. Dat was wel eens lastig voor je. Want de Brug werd altijd voorgetrokken omdat ze de advertentie pagina voorde gemeente leverde, wie betaalt bepaald nietwaar. Maar je had ook een stille concurrent. 'Wanneer het niet in de Brug stond werd er dan gezegd vraag het maar aan Toos Bakker hoe het zit'. Maar… Toos ging niet huis-aan-huis. Maar door jou kwamen wij opeens wel huis-aan-huis. Je weet wel, als Belangen Har-melense Ingezetenen. Want zo heetten we in het begin. Eén ding kan je nooit worden verweten… van meet af aan heb je ons niet willen missen. Net zo min als we jou niet meer konden missen. Dat waren woelige tijden. Want als echte lokalen gingen we de politiek in. Al was het alleen maar om er achter te komen wat er op het gemeentehuis werd uigebroed. Jij schreef wel over alles, maar jou werd óók niet alles verteld. Maar dat konden we jou dan weer laten weten. We hebben elkaar toch altijd lekker de bal toe kunnen spelen. Als lokale journaliste werd je ook een journaliste voor de lokalen. En daar zijn wij je dankbaar voor. Toen die zo deftig genoemde 'Ingezeten' gewoon weer 'Inwoners' werden (Belangen Harmelense Inwoners en later Belangen Woerdense Inwoners) en nu Inwonersbelangen er veranderde niets voor jou. Want bij gewone mensen en bij verenigingen was jij het beste op je plaats. Over wat hen beroerde, zoals de CAI-gelden, Glastuinbouw, Zendmast, WOZ-taxatie, Inwonersonderzoek, Herindeling, Hobbels-en-Bobbels, Bomenplan - of beter gezegd 'Ontbomingsplan' - Windmolens, de leefomgeving van mensen het dagelijkse wel en wee het had allemaal jouw volle aandacht. Ook kunnen we niet vergeten hoe jij ons volgde toen we onze eerste stappen maaakte op het provinciale politieke toneel. Met Tineke Schouten en Barney, als je de kans kreeg dan ging je mee om een primeur te pakken. Je bent wel eens door andere partijen verweten dat je zoveel over ons schreef. Dat gaf ons dan weer veel voldoening. Maar je liet ons niet inde steek, dat siert jou. Al het bestuurlijke kattenkwaad dat wij uithaalden, je bleef het op de voet volgen. Maar ja, dan hadden die anderen maar niet zo saai moeten zijn. Of… óók meer voor de inwoners moeten doen. Joke, je bent nu gestopt. Jammer voor de inwoners, jammer voor ons. Maar dat is het niet voor jou. Ga ervan genieten. Niet meer door zon, weer, wind en regen op je fietsje met tassen achter het nieuws aan. En soms zelfs het nieuws vooruit. Die wapperende blonde haren zullen wij node missen. Kei van een vrouw, wij hebben een kei voor je laten beeldhouwen. … een kei voor een kei. En natuurlijk hoort daar een gele Inwonersbelangen pluim op, het ga je goed.
 |
